2010-03-02

Gdyby polityki pieniężna i fiskalna pozostały bez zmian, nasz PKB rósłby do 2012 roku o ok. 3 proc. rocznie, a inflacja wróciłaby w pobliże 3,5 proc. Instytut Ekonomiczny NBP zaprezentował 26 lutego „Raport o inflacji – luty 2010”. Takie raporty, opisujące nie tylko kształtowanie się inflacji, lecz także analizujące szczegółowo przebieg wpływających na nią procesów gospodarczych w Polsce i na świecie, NBP przedstawia opinii publicznej trzy razy w roku (w lutym, czerwcu i październiku). Najbardziej oczekiwaną i komentowaną częścią każdego raportu jest projekcja kształtowania się inflacji i PKB w przyszłości – w przypadku najnowszego raportu do końca 2012 roku.

Co ważne – projekcja wykonywana jest przez Instytut Ekonomiczny NBP przy założeniu, że zarówno polityka pieniężna banku centralnego (w tym stopy procentowe) jak i polityka fiskalna rządu pozostałyby w całym tym okresie niezmienione. Nie jest to więc prognoza w potocznym rozumieniu tego słowa, lecz właśnie projekcja, ilustrująca, jak najprawdopodobniej kształtowały się podstawowe wskaźniki gospodarcze, gdyby władze monetarne i fiskalne nie przeciwdziałały zagrożeniom. Projekcja jest jednym z najważniejszych elementów branych pod uwagę przez Radę Polityki Pieniężnej przy decyzjach o stopach procentowych.

Centralna ścieżka najnowszej projekcji (ilustrująca najbardziej prawdopodobny wariant rozwoju sytuacji) przewiduje, że w tym roku inflacja spadnie do 1,8 proc., w 2011 roku mogłaby wynieść 2,4 proc., a w 2012 roku powróciłaby do poziomu 3,5 proc., zanotowanego w roku ubiegłym. Inaczej mówiąc – gdyby stopy procentowe NBP cały czas pozostawały na obecnym, historycznie najniższym poziomie, to za niecałe trzy lata wskaźnik wzrostu cen znalazłby się znowu w pobliżu górnej granicy celu inflacyjnego. Czynnikiem „pchającym” inflację do góry będą zwłaszcza ceny energii.

Jeśli chodzi o wzrost gospodarczy, lutowa projekcja zakłada 3,1 proc. dynamiki PKB w tym roku, 2,9 proc. w 2011 i ponownie 3,1 proc. w 2012 roku. Podczas piątkowej konferencji prasowej pytano przedstawicieli Instytutu Ekonomicznego, dlaczego te liczby są niższe od zakładanych przez rząd. Odpowiedź na to pytanie znowu musi odwoływać się do specyfiki projekcji: konstruując plany rząd wyznacza sobie cele, do których obiecuje dążyć używając odpowiedniej, aktywnej polityki fiskalnej, podczas gdy projekcja zakłada brak takiej aktywnej polityki.

Analitycy NBP przewidują, że w najbliższych trzech latach zmieni się struktura wzrostu gospodarczego w Polsce. W większym niż dotąd stopniu będzie on wynikiem wzrostu popytu krajowego, zmaleje natomiast wkład eksportu netto Popyt krajowy rosnąć będzie jednak głównie w wyniku wykorzystywania funduszy unijnych, podczas gdy spożycie prywatne będzie się zwiększać nieznacznie. Hamulcem będzie tu przewidywany wzrost bezrobocia – mierzone metodą BAEL może wzrosnąć z 8,2 proc. w 2009 roku do 11,3 proc. w latach 2011 i 2012. Z kolei ten podwyższony poziom bezrobocia powstrzymywać będzie wzrost płac.